Cantiga de Farruco

Heivos contar unha historia

que vos habedes de rir

de un ghaiteiro famoso

alá polo mes de abril.

El chamábase Farruco,

a súa muller Carmela

tocaba nas romerías, foliadas

e nas festas.

Carmela estaba orghullosa

de casar con un ghaiteiro

mais un día ao vir do baile

armou un lío do demo.

Farruco na foliada

bebeu de máis unha pinga

e vendeu a súa ghaita

sen saber o que facía.

De noite ao chegar a casa

borracho como un pelexo

onde botache-la gaita

Farruco que non cha vexo

A gaita miña Carmela

deixeina na foliada

que che ia acabadiña

de vella xa non tocaba.

Vaite de aquí porcalleiro

lárgate de xunta min

lárgate de xunta min

que eu sen gaita non te quero

Sae farruco pa fóra

ai coa cabeza baixada

dicindo pobre de min

onde eu botei a gaita

Farruco ó dia seguinte

mercou unha nova gaita

e entrou pola porta adiante

tocando unha ribeirana.

Carmiña miña Carmela

podes estar contentiña

merquei unha nova gaita

e esta é mellor que a que tiña

Ela loca de contenta

botoulle as mans ó punteiro

e dixo bailando sola

tiruliru meu gaiteiro

Deu de cenar a Farruco

e cando ia pa cama

dixo: inda que é pequena

vale máis que non ter nada.

Por iso mozas solteiras

fiade no meu consello

pasade revista os homes

a ver se traen instrumento.

Cantiga transmitida por Vicente da Chousa en Cedeira.

Agradecementos a Daniel Picos, que a recolleu e nola achegou.