Alboradas

Composición musical destinada a cantar na mañá, ao amencer e
ao aire libre, para festexar a alguén.

Tócase, especialmente na mañán dos días de festa, con gaita
e tamboril, mantendo éste sempre o seu ritmo invariable.
A orixe da alborada é oscura mais debe ser moi antiga xa que
tamén o é o instrumento que a executa. É un canto ó sol, ó día
que naz, á vida que escomenza, se desenrola e morre mais que
volta a rexurdir".Damos, a seguir, unha mostra de alborada:

Pascual Veiga Iglesias, nado en Mondoñedo o 9 de abril de 1842
e finado en Madrid o 12 de xullo de 1906, foi un compositor galego,
autor da música do Himno galego e doutras composicións como
"Alborada Gallega", coñecida tamén como "Alborada de Veiga"; é a
máis coñecida fóra de Galicia.

"Non ten un xeito verdadeiramente popular. O tono de fa, no que
está composta, é menos enxebre, porque é menos redondo,
encheito, ledo e campesiño que o de do maior en que están as
alboradas auténticamente populares que se escoitan no noso
agro".

De Historia de Galicia, dirixida por Otero Pedrayo, Tomo I, B. Aires, 1962,
páx. 770.